می نویسم

به خاطر نوشتن سرزنشم نکن !

وقتی تنها دلخوشیم همین کلمه هاست ، پس تا آخرین لحظه ی عمرم می نویسم ...

سلام

ما که هر چی بهش گفتیم فایده نداشت ...

شما بهش بگید شاید اثر کرد ! آخه این خواهر ما هم رفته بین این همه آدم عاشق یه اوباش شده !!!  باورتون می شه ؟؟؟

یه کم نصیحتش کنید

می گویم ...

امشب می خواهم برایت از دولت عشق بگویم ، می خواهم برایت از شبهای تنهایی و از یک عاشق دل سوخته بگویم ... از عاشقی که بعد از رفتن عشقش زندگی دیگر برایش معنایی نداشت و خزان زندگی اش فرا رسیده بود ! امشب می خواهم تا خون در رگهایم جریان دارد برایت بنویسم .  تا جایی که قلمم به گریه بیفتد . تا جایی که توان نوشتن نداشته باشد ...

 می خواهم بگویم که هنوز غاشقانه دوستت دارم و همچون خدا تو را پرستش می کنم و امیدوارم هییچگاه تنهایی مهمان خانه ی تو نشود چون آن وقت است که می فهمی غم را ! تلخی گریه های شب را ...

تنهاترین تنهای دنیا

باز هم قلم در دست گرفتم و دلم هوای تو را کرده است تویی که بی رحمانه مرا ترک کردی و منی که همچون گمشده ای در بیابان عشقت تنها مانده ام . می خواهم بنویسم از شبهای بی تو بودن ، از شبهایی که اسمان تاریک و ستارگان شاهد اشکهای من بودند که همانند شبنم از دیدگانم فرو می ریخت . می خواهم بگویم که گناه تو این بود ، نداشتن صداقت ! اما گناه من بود ، نکردن خیانت ! آری ، منم شریک غم ها و تنها ترین تنهای دنیا ...

گاهی اوقات گذشتن از معشوق بخاطره عشق نهایت عاشق بودن است ...

غربت

منــو از دنـیــا نـرنـجـون ، مـن خـودم رنـجـیده حـالم

من تـو غـربت تنهاییم هیچ کسی رو دوست ندارم !

مـنـو از خـودم نـرنـجون کـه مـن از خــود مـی گـریزم

نـشـکـن ایـن دل شکـسـتـه کـه دوبـاره اشـک بریزم

مـنـو بـه تـرانـه بـسپـار ، تـا بگم چه بی کسم من !

نـخون از سکوت مرداب ، نخون از لحظه ی رفتن ...

مـنـو مـن هـا بـی بـهانـه ، حتی بـی اشاره موندیم

تـک و تـنـها ! گـرچـه تـو خاک وطـن تـرانـه خوندیم ...

 

خسته از خودم ...

هنگام عبور رهگذری را دیدم . نمی خواهم بگویم چرا اما از او متنفر شدم ...

جلو رفتم و گفتم : تو متهم هستی به جرم کشتن لحظه ها ! به جرم قتل امید ! به جرم از بین بردن فرصت هایی که آمدند و دیدی و با لبخند بی رحمانه ات سوزاندی ...

افسوس که تا به خود آمدم دیدم رهگذر خود من بود ! گویا آیینه گناهانم را نشان داد که خود را نشناختم ...

افسوس که فراموشکارم ...